Logo VZW Zwerfkat in Nood II

Geplaatste dieren


Door de jaren hebben vele dieren van VZW Zwerfkat in Nood II een gelukkig huis weten te vinden. Op deze pagina's vindt u een archief van deze dieren, met een foto en verhaal van het nieuwe baasje.

2020 | 2019 | 2018 | 2017 | 2016 | 2015 | 2014 | 2013 | 2012 | 2011 | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 | 2006 | Eerder geplaatste dieren

Februari | Januari

In FEBRUARI 2020 hebben 6 dieren een baasje gevonden:

Geplaatste katten
Ga naar geplaatste honden

Geplaatst op 17-02-2020
Noor


Ik ben dus Noor, Noortje, noem me zoals je graag wil :-)
Ik mag op zoek naar een baasje, nah...dat vind ik wel een moeilijke...Het zit namelijk zo, ik ben best bang voor jullie tweevoeters. Ik wil er verder niet over praten, ik ben gewoon bang, oké...
Verder ben ik fiv positief getest, geen idee wat dat is, maar deze combi blijkt geen kaskraker te zijn, dat besef ik dan wel maar al te goed. Hier zijn ze heel lief voor mij, vertellen ze me dat ik er zeker mag zijn, en ik geloof ze. Er wordt goed voor mij gezorgd, dus ik word er zeker niet uitgezet.
Integendeel, ik mag zo lang blijven als nodig is, maar ze denken dat een eigen thuis beter voor mij is. En misschien hebben ze gelijk. Ik ben hier redelijk onzichtbaar, val niet op in de menigte.
Ik heb behoefte aan stabiliteit, niet teveel wisselende personen om mij heen, maar gewoon een eigen mens die altijd mijn bakjes vult, en er gewoon eens is, verder verwacht ik niet zo heel veel. Andere kattenvriendjes? Daar heb ik dan weer helemaal geen moeite mee, ik ben een zachtaardig meisje. Ik hou niet van ruzie, daar wordt niemand blij van. Dus een iets assertiever maatje is welkom. Verwar dat vooral niet met dominantie, want dat zoek ik niet. Gewoon ene waar ik me aan op kan trekken, die wel voor een aaitje durft te komen vragen en mij een rondleiding door het huis geeft, waar het lekkerste eten staat, de beste ligplekjes zijn enzovoorts...
Als je ook nog een afgeschermd buitenplekje hebt, maak je mij helemaal gelukkig. Ik hou van de pure buitenlucht, de wind langs mijn snorhaartjes, dan voel ik mij voor even heel vrij...
Als je dit nu leest en denkt, die Noor is het echt helemaal, dan vul het formuliertje voor mij in en dan kunnen we best eens voorzichtig (op afstand) kennismaken.....misschien tot gauw?

Zwaaitje van Noor(tje)





Geplaatst op 17-02-2020
Nero


Herenigd met z'n baasje ♥





Geplaatst op 14-02-2020
Maartje
118

Wij zijn twee zusjes, jij en ik.
Twee kleffe zusjesss, jij en ik.
We blijven altijd bij elkaar,
al worden we meer dan 100 jaar...

 
Ja zo kan ie wel weer. Geen fan van Dennie Christian, maar op dit vlak kan ik hem wel bekoren.
Sarah hier, de woordvoerdster van ons twee. Zie mij maar beetje als Dora,de ontdekkingsreiziger. Mijn zusje Maartje is dan het aapje Boots, zonder rode laarsjes, want dat vindt ze stom.
Ik probeer de goede weg te vinden door antwoorden te zoeken op de vele vragen en problemen.
Kijk... mijn zus en ik hebben als kleuter in een kelder gewoond. Ieksss. We gingen de strijd aan met elke passerende spin of angstaanjagende muis. En dan hebben we het al helemaal niet over de schimmel! Dat is toch niks voor opgroeiende jeugd. Daar word je beroerd van, nee.. wij vonden de kelder echt een no go. Eruit!
Nu zijn we al een tijdje bij onze opvangmama en nu kunnen we ECHT onze - ondertussen- puberskills botvieren op allerlei grote vraagstukken.
Muisjes die verdwijnen door technische vernuftigheden, touwtjes die rondzwieren zonder menselijke hand, een ballenbaan waar de ballen maar blijven rollen en een knispertunnel waar we onze jacht/verstopkwaliteiten kunnen botvieren. Alles vraagt om antwoorden, waarbij mijn zus Boots, onee.. Maartje, mijn grootste hulp is.
Maartje is een schuchter meiske...allee, voor de mensen dan. Ze blijft wel liggen hoor, als het volk met de grote voeten voorbij loopt. Dapper ding. Soms fluistert ze me toe: 'wat moet ik hiermee,' maar dan stel ik haar gerust. 'Goed volk,' roep ik dan opgewekt.
We huppelen, rennen, springen, lachen en rollen over de kop. Zaliggg hier! Ook de andere poezels zijn onze vrienden. Met alle gemak zoeken we contact en zijn zij onze gelijke. Kopjes uitdelen, wisselen van voerbakjes. Het andere smaakt natuurlijk altijd beter dan het jouwe. Logisch. HA.
Oke, we zijn nog in overleg over 1 groot vraagstuk: Aaien...
Laten we het toe, of niet. Daar zijn we nog niet uit. Nu nog niet.
Dus wij zijn geen schootpoesjes, geen kleffe mensenhangers. Is niet erg, wij bieden jou het dubbele terug! Entertainment, vriendschap, lieve oogjes, kattenvriendjes, etc. etc.
Nah, als echte explorer heb ik niet alleen een rugzakje, maar ook een superaapje als zus.
Wie gaat met ons het echte avontuur aan?
Liefs Sarah en Maartje
 




Geplaatst op 14-02-2020
Sarah
118

Wij zijn twee zusjes, jij en ik.
Twee kleffe zusjesss, jij en ik.
We blijven altijd bij elkaar,
al worden we meer dan 100 jaar...

Ja zo kan ie wel weer. Geen fan van Dennie Christian, maar op dit vlak kan ik hem wel bekoren.
Sarah hier, de woordvoerdster van ons twee. Zie mij maar beetje als Dora,de ontdekkingsreiziger. Mijn zusje Maartje is dan het aapje Boots, zonder rode laarsjes, want dat vindt ze stom.
Ik probeer de goede weg te vinden door antwoorden te zoeken op de vele vragen en problemen.
Kijk... mijn zus en ik hebben als kleuter in een kelder gewoond. Ieksss. We gingen de strijd aan met elke passerende spin of angstaanjagende muis. En dan hebben we het al helemaal niet over de schimmel! Dat is toch niks voor opgroeiende jeugd. Daar word je beroerd van, nee.. wij vonden de kelder echt een no go. Eruit!
Nu zijn we al een tijdje bij onze opvangmama en nu kunnen we ECHT onze - ondertussen- puberskills botvieren op allerlei grote vraagstukken.
Muisjes die verdwijnen door technische vernuftigheden, touwtjes die rondzwieren zonder menselijke hand, een ballenbaan waar de ballen maar blijven rollen en een knispertunnel waar we onze jacht/verstopkwaliteiten kunnen botvieren. Alles vraagt om antwoorden, waarbij mijn zus Boots, onee.. Maartje, mijn grootste hulp is.
Maartje is een schuchter meiske...allee, voor de mensen dan. Ze blijft wel liggen hoor, als het volk met de grote voeten voorbij loopt. Dapper ding. Soms fluistert ze me toe: 'wat moet ik hiermee,' maar dan stel ik haar gerust. 'Goed volk,' roep ik dan opgewekt.
We huppelen, rennen, springen, lachen en rollen over de kop. Zaliggg hier! Ook de andere poezels zijn onze vrienden. Met alle gemak zoeken we contact en zijn zij onze gelijke. Kopjes uitdelen, wisselen van voerbakjes. Het andere smaakt natuurlijk altijd beter dan het jouwe. Logisch. HA.
Oke, we zijn nog in overleg over 1 groot vraagstuk: Aaien...
Laten we het toe, of niet. Daar zijn we nog niet uit. Nu nog niet.
Dus wij zijn geen schootpoesjes, geen kleffe mensenhangers. Is niet erg, wij bieden jou het dubbele terug! Entertainment, vriendschap, lieve oogjes, kattenvriendjes, etc. etc.
Nah, als echte explorer heb ik niet alleen een rugzakje, maar ook een superaapje als zus.
Wie gaat met ons het echte avontuur aan?
Liefs Sarah en Maartje
 





Geplaatst op 02-02-2020
Hope
VV

Hope
En alweer heb ik honger en dorst. Nog steeds eigenlijk. Gisteren had ik op straat eindelijk iets eetbaars gevonden, maar toen kwam er een groep boze katten op me af en ben ik een steegje in gevlucht. Uit de grote modderplas die daar lag heb ik wel wat gedronken, maar om nou te zeggen dat dat je buik vult. Misschien toch maar weer terug gaan om te kijken of er nog iets te eten ligt.
Maar is dat wel veilig? Ik weet niet of ik daar nog wel heen durf.
Ik ga het toch proberen, m’n maag is zo leeg, ik voel me zo ellendig.
Ineens een felle flits, een ongenadig harde klap BÁÁÁM. Nog een felle flits, nog zo’n ellendige oorverdovende klap. En dan is het helemaal donker en stil ……..
Hoewel stil. Ik heb door het lawaai van de ontploffingen een harde piep in m’n oren. En door alle rook zie ik geen poot voor ogen.
Ondanks dat ik helemaal versuft ben weet ik helaas heel goed wat deze ellende betekent: dat er hier in Aleppo, Syrië waarschijnlijk nog meer mensen en dieren zijn omgekomen.
Na een tijdje kan ik weer iets zien en durf ik voorzichtig te gaan staan; maar direct val ik weer om.
Door de honger, vermoeidheid en de schrik kunnen mijn pootjes mij niet meer dragen.
Ik voel me ellendig, zo moe, zo ziek. Langzaam begin ik me af te vragen of het niet beter zou zijn als ook ik ………..
En dan gebeurt het ineens! Ik voel 2 warme zachte handen die mij snel van de grond pakken en in een doos stoppen. Zachte lieve stemmen die tegen me praten en handen die mijn vermoeide en vervuilde lijfje aaien. Ik word meegenomen naar een kattenopvang. Zo fijn, zo mooi.
Lieve, dappere mensen die in heel moeilijke omstandigheden – waarin ze zelf de grootste moeite hebben te overleven – ook nog eens dieren opvangen die slachtoffer zijn van de oorlog.
Gerammel met etensbakjes, een lieve Belgische stem die roept “Hallo Vagebondjes!”.
Huh, ik schrik wakker!! O natuurlijk, ik ben helemaal niet meer in Syrië, ik had weer eens zo’n droom over mijn vorige leven.
Nadat ik een tijdje in de opvang in Aleppo heb gezeten, mochten de ziekste en zwakste katten naar België. En daar was ik er één van. Wat een gelukskat ben ik toch! En daarom heet ik Hope, een mooier leven na zoveel ellende, daarop hoopt iedereen.
Dus na een lange autorit, een nog langere vliegreis en weer een autorit woon ik nu hier in Villa Vagebond. En zijn er medicijnen, medische verzorging en goed voedsel en heel lieve verzorgsters.
Eens even kijken wie me roept. En ja, dat is best lastig. Door alle ellende mis ik één oog en met het andere zie ik niet zo goed. Maar ik red me prima. Na zoveel ontberingen ben je met alles tevreden.
En weet je wat zo mooi is. Het gaat zo goed met me dat ik ‘vrij ben voor adoptie’. Geen idee wat dat precies betekent, maar ik mag op zoek naar een huisje voor mezelf.
Eén aandachtspuntje moet je wel rekening mee houden: ik wil niet nog slechter gaan zien dan ik al doe, dus moet mijn nog functionerende oog goed in de gaten gehouden worden.

Verder kan ik het met iedereen goed vinden, met katten mits die niet heel aanwezig en dominant zijn. En ook grotere of rustige kinderen kunnen mij bekoren.
Omdat ik soms nog wat schrikachtig ben zoek ik dus vooral rust.
Doordat ik zo slecht zie mag ik alleen naar buiten als dat een afgesloten tuin of een buitenren is.
Maar in de Villa ben ik nog nooit naar buiten geweest, hier binnen is het prima voor mij.
Biedt jij mij hoop op een mooi eigen plekje? Zwaai en knipoog (is niet moeilijk voor mij), Hope.





Geplaatst op 01-02-2020
Diva


En onze Diva heeft haar gouden mandje gevonden!

Wauwww meisje, dat heb jij goed voor elkaar gekregen zeg!
Het was allemaal niet makkelijk voor je. Je kwam een tijdje geleden terug na drie jaar plaatsing. Het was niet fijn, dat er zo afscheid van jou werd genomen. Maar dat was toen, dat vergeten we nu heel snel. Na een paar maanden terug in onze opvang te hebben gezeten, mochten we jou nu jouw wereld teruggeven. Je vond gisteren jouw definitieve gouden mandje. Voor altijd meiske, daar zijn we van overtuigd.
Je hebt een bijzonder karaktertje Diva, jij weet precies wat je wil. Aaien enkel wanneer jij daar zin in had, en anders kregen we gewoon een klets. Waren we gewend, die duidelijke taal. Niet in jouw inner circle komen, onuitgenodigd, houden we niet van. Je snoetje sprak boekdelen, je zalige gezichtsuitdrukking, wat gaan we die missen!
Jij gaat dat heel goed doen, want jouw mensen geven jou alle ruimte. Niks moet, alles mag. Ze zijn zo gecharmeerd van jou! En gelijk hebben ze, jij straalt iets machtigs uit.
Het ga je goed schat, blijf maar lekker jezelf, er zijn al anderen genoeg. x






Het overzicht van de te plaatsen dieren vindt u op de pagina baasje gezocht



Steunen
info@vagebond.com
0032 (0) 495-285127 (B)

Belgie
IBAN: BE57001690189735
BIC: GEBABEBB

Nederland
IBAN: NL67INGB0007712739
BIC: INGBNL2A

t.a.v. Zwerfkat in Nood II,
Postbus 58, 3630 Maasmechelen
Belgie


© VZW Zwerfkat in Nood II. Alle teksten, foto's en videomateriaal vallen onder het copyright van VZW Zwerfkat in Nood II.
Geen van deze teksten, foto's of video's mogen zonder schriftelijke toestemming gebruikt worden door derden.
Provincie Limburg