Logo VZW Zwerfkat in Nood II

In herinnering


Volg ons op Facebook

Deze lieve dieren zijn helaas gestorven tijdens de opvangperiode. Het doet altijd veel pijn en verdriet om deze dieren te verliezen. We dragen hun naam in ons hart, maar ze verdienen ook een eigen plekje op onze website.
Op deze manier kunnen we afscheid nemen...


Tristan

Tristan is gestorven.....
Alles ging zo goed, zijn bedje was gemaakt, we verheugden ons op maandag.
Tristan was het zonnestraaltje van de praktijk, de lieveling, de dappere jongen, de sterke beer, ons wondertje. Vanmorgen trof men Tristan met een enorme dikke buik. Hij kreeg zijn temperatuur niet meer geregeld en had ademnood. Hij kreeg meteen eerste hulp en werd in de zuurstoftent gelegd. Maar het ging snel, heel snel.... Tristan stierf...
Na onderzoek bleek Tristan FIP te hebben. Dit is een dodelijke ziekte wat ontzettend snel kan gaan. De operatie ( narcose) had hem getriggerd. Het zat er al, verborgen, maar nu brak het in volle sterkte uit. Daar was niet tegen te vechten, FIP is een sluipmoordenaar en slaat onverwachts toe. Dan kun je enkel verliezen.
We zijn verdrietig, boos en voelen ons zo machteloos. Tristan had een baasje en was meerdere keren aangesproken op het feit dat zijn kat ziek was. Maar hij deed niets, niemand deed iets. Verwaarlozing in de hoogste graad.
Dat maakt ons woedend.
We krijgen Tristan niet meer terug, maar we willen wel gerechtigheid en daar zijn we sowieso mee bezig.

Tristan was van ons allemaal, jullie sloten hem ook in jullie hart.
Maandag zullen wij hem ophalen. Hij gaat een mooie individuele crematie krijgen. Als symbool en uit respect, want nu heeft hij een echt baasje. Ons.
Rust zacht lieverd, ga nu maar. Ga maar naar de andere kant en huppel verder. Geen bagage, compleet vrij. Iedereen houdt van jou, heel erg veel 


 

Darling

Bijna anderhalf jaar geleden, kwam er een melding binnen van drie kleine kittens, verstopt achter een verwarmingsketel. Ze waren ziekjes en kwamen bij ons, bij een gastgezin in opvang. Er bleek echter ook nog een mama te zijn, mama Darling, zoals wij haar kennen. De kleintjes werden groot en verlieten het veilige nest. Mama kwam naar de Villa, omdat ze nogal angstig was. Anderhalf jaar, waar blijft de tijd....
Darling voelde zich thuis in de Villa. Ze hield van kattenvriendjes, maar wij mochten haar nooit aanraken, na al die tijd nog steeds niet. Het was oké, zij was gelukkig, dus dan was het ook goed voor ons.
Er was met enige regelmaat interesse in haar, maar we vonden niet de juiste mensen. Nu waren er kandidaten voorbijgekomen, maar kon het even niet vanwege de giardia. We hielden contact, want dit zou wel eens een mooie match voor Darling kunnen zijn. Haar langverwachte mandje, wat was dat spannend...
Helaas besliste het lot anders. Darling was vorige week niet in orde. Ze snotterde en haar oogjes waren vies. Ze kreeg een kuurtje, maar ze knapte niet voldoende op. Gisterochtend wilde ze niet eten...dat was niks voor ons meisje. Ze maakte een futloze indruk, dus gingen we meteen met haar naar onze dierenarts. Onder een roesje zouden ze kijken wat er scheelde. We kregen verschrikkelijk nieuws...diep in haar bekje zat een grote tumor. Niet te verwijderen....we moesten haar laten gaan, terwijl ze nog in slaap was. We blijven verbouwereerd achter. Onze prachtige Darling, Zo onverwachts bij ons weggerukt...
Slaap zacht, lief meisje. Wat zal je mooi schitteren daarboven ♥ 


Chris


 

Lou

Lou is ons sterretje

Bijna twee jaar onder onze vleugels, maar nu heeft hij zijn eigen vleugeltjes aangedaan.
In december 2018 kwam hij doodziek bij ons binnen. Droevige oogjes vol pijn. Bibberend, angstig, wegkijkend. Zijn vertrouwen in ons mensen was weg.
Dachten we....
Langzaam bloeide hij open en zijn bekje werd kalmer. Hij werd onze knuffelbeer.
Zijn reusachtige verschijning dwong respect af, bij al onze verzorgers.
Echter.... hij genas nooit. Nooit konden we hem ter adoptie vrijgeven, omdat altijd zijn gezondheid op en af ging.
Soms zag hij er zo ontzettend knap uit, zo'n mooi schoon smoeltje. Dit kon na twee weken zomaar weer omkeren tot een pijnlijk druipend bekje.
Zijn grote berenlijf gaf echter nooit op. Zijn ogen bleven helder, vol vertrouwen in ons mensen. Zot was hij op knuffels, helemaal zot.
Sommige diertjes in ons kattenasiel Villa Vagebond hebben het geluk niet mee. Die rotziekte heeft al het leven gekost aan Emma en Babbe, allemaal op hele korte tijd.
Lou had dezelfde ziekte en ditmaal werd het hem fataal.
In alle liefde en sereniteit is hij in onze armen ingeslapen.
Lieverd van ons, je kwam zo angstig bij ons binnen, zo doodziek, twee jaar geleden.
Wij hebben jou de liefde laten voelen en die mag je nu meenemen op jouw laatste reis. Liefde in je rugzakje. Dat hele grote pakket vult nu de bagage op jouw reis.
Dag kanjer van ons, dag grote beer. Love you to the moon and back 


Babbe

Babbe kwam in december 2019 bij ons binnen. We namen haar over van een ander zwerfkattenproject. Ze was angstig en kampte met calici en ernstige tongerosie. In de Villa mocht ze haar gang gaan en omdat ze zo goed at, konden we de medicijnen onder haar eten roeren.
Haar bekje bleef echter een groot probleem. We vertelden al over haar interferonkuur, die wonderwel goed aan leek te slaan. De herhalingskuur zou eind deze maand plaatsvinden. Maar de laatste dagen was het weer mis, vreselijk mis zelfs..
Babbe had veel pijn, dus we gingen uiteraard weer meteen met haar naar onze dierenarts. Haar bekje was weer een ravage, iedere keer dat het terugkeerde werd het erger. Onze laatste strohalm hadden we reeds ingezet, er viel niets meer te behandelen. We werden wederom geconfronteerd met een keuze die we liefst niet maken, maar omwille van liefde voor het dier, soms wel moeten maken. Ze mocht niet lijden, ze mocht niet verder afzien. Het zou nooit meer beter worden, dat was heel duidelijk. Haar lichaam kon de ontstekingen niet meer bevechten. De koorts was torenhoog....
We hebben haar rustig laten gaan...doorgaan zou niet eerlijk zijn ten opzichte van haar. Een machteloos gevoel, zoveel gedaan en nog veel meer willen doen, maar we houden van onze katjes en ze zien lijden verscheurt ons hart. "mogen sterven" kan ook een bevrijding zijn.
Lieve Babbe, het spijt ons dat we alleen op deze manier jouw pijn konden stoppen. Je hebt fijne periodes in de Villa gekend, daar denken we met veel liefde aan terug.
Rust zacht meisje x


Sorry lieverd...

Vorige week kregen we een spoedmelding. Er was bij de melders een zwerfkat komen aanlopen. Na een paar dagen zag de melder dat zijn nekje bloedde en dat hij overal kale plekken en korsten had. De melders gaven hem wat humane pijnstillers, met alle goede bedoelingen weliswaar, maar dit is levensgevaarlijk. Voor een dier is dit puur vergif.
Hij kwam heel laat op de avond bij ons binnen. Na telefonisch overleg met onze dierenarts gaven we hem alvast Norit, om het eventuele gif te binden. Hij at goed en was redelijk alert, dus hielden we hem in het oog, om vroeg de volgende ochtend met hem naar onze dierenarts te gaan.
Na enkele uurtjes werden we gebeld...onze jongen zat vol met tumoren.
Zijn hele kaak was al aangetast, het woekerde overal in zijn kopje.
Een operatie was onmogelijk, dit was niet meer te verwijderen...we moesten hem loslaten. Zijn laatste nacht heeft hij bij ons doorgebracht in liefde, met lekkere hapjes en een warme mand. Hij gaf kopjes en knuffels en liet ons voelen hoe dankbaar hij was.
Rust zacht, lief zieltje...we hadden jou zo graag willen redden x


Wilby

Vorige week kregen we een melding van een campingkatje. Hij was mager, had kale plekken op zijn rug en liep moeilijk.
Hij mocht uiteraard binnenkomen, dit diertje had dringend hulp nodig. We brachten hem binnen bij onze dierenarts voor de reguliere handelingen. Hier bleek dat hij fiv positief was, jammer, maar niet erg, dat hoeft verder geen belemmering te zijn. Wat ons wel zorgen baarde, is dat hij maar moeilijk uit de narcose kwam. Hij werd aan het infuus gehangen en er werd bloed afgenomen voor verder onderzoek.
Hieruit kwam dat hij Mycoplasma had, een bloedparasiet die het beenmerg aantast, waardoor rode bloedcellen vernietigd worden en organen in de problemen kunnen komen.
Wilby had een geweldige eetlust, dus met een goede behandeling van medicatie en preparaten voor het bloed, mocht hij na een paar dagen naar de Villa komen. Ook hier smakte hij de nodige porties eten naar binnen. Hij blies en gromde als we in zijn buurt kwamen, hij kwam krachtig over...
Ook tijdens zijn laatste avond wees niets erop, dat hij het in de nacht moeilijk ging krijgen. Maar het was helaas wel zo....hij stierf die nacht... Zijn lichaampje kon het niet bolwerken, er was teveel kapot om het proces nog te kunnen keren. Wederom verdriet, met als enige troost dat hij niet anoniem op de camping gestorven is. Ook al vond hij ons nog niet leuk, hij is in alle liefde verzorgd, zoals het altijd zou moeten zijn.
Rust zacht lieve Wilby, we hadden je zoveel meer gegund x


Emma

Vorige week vertelden we over de Interferon behandelingen van Emma en Babbe. Onze laatste strohalm, want niets anders leek te werken.
Bij Babbe zagen we na enkele injecties al een duidelijk verschil...bij Emma bleef dit uit. We gingen door met de behandeling, iedere verbetering was welkom, hoe klein dan ook. Maar er gebeurde niets...
Gisteren moest Emma weer naar onze dierenarts, het bekje en dan met name de tong, waren een ravage. Niets kon ons meisje helpen. We hebben zoveel medicatie geprobeerd, behandelingen vanuit diverse uitgangspunten, onderdrukken, bestrijden, weerstand opbouwen...niets maar dan ook niets had een langdurig effect...we stonden met onze rug tegen de muur. Natuurlijk wilden we haar niet kwijt, maar dat zou egoïstisch en niet eerlijk zijn.
Emma hield niet van mensen, ze was doodsbang voor ons. We konden haar pijn niet verlichten, haar niet troosten en ze zat maar wat een in hoekje. Ver bij ons vandaan... Dan kom je uiteindelijk op het punt van een verdrietige keuze die je liever niet maakt, maar die wel staat waar wij voor staan. We zijn absoluut een No-kill organisatie, maar we laten geen enkel dier afzien, als er geen kans is op genezing of verbetering.
Er moet levenskwaliteit zijn, dat staat altijd voorop. Uiteraard nemen we zo'n beslissing niet zomaar, daar moet eerst alles voor uit de kast getrokken zijn. Maar hoe dan ook, het maakt het niet minder verdrietig. Juist omdat we zo lang met haar bezig geweest zijn, is het verdriet intens. Verdriet om haar, ze is zo ongelofelijk sterk geweest...
Onze Emma ons zorgenmeisje... onze liefde voor jou is sterker dan de dood...
Rust zacht liefje, een laatste kushandje naar jou ♥


Dropje

Gisteravond moesten we afscheid nemen van Dropje, onze Villa ambassadeur. Dropje kwam drie jaar geleden bij ons binnen, gevonden in een maisveld, met slechts een stompje staart. Dropje had in het begin niets met mensen, alleen maar met andere katjes. Na anderhalf jaar werd hij geplaatst, raakte vermist bij de adoptanten, maar kwam ook weer terug bij ons. Hij kon niet aarden bij zijn nieuwe familie.
Hij mocht voorgoed bij ons blijven. De Villa was zijn thuis, wij waren zijn mensen. Met zijn gezondheid ging het altijd wat op en af, we lieten al heel wat keren bloed trekken en onderzoek doen, omdat hij er weer eens zo plukkerig uitzag. En iedere keer bleek dat er niet echt iets aan de hand was, tot twee maanden geleden. De diagnose was droge fip...
We ondersteunden hem met medicatie en hoopten dat hij nog een tijdje bij ons mocht zijn. Hij en wij kregen nog twee maanden cadeau, onze vrolijke, lieve Dropje...maar gisteren zagen we dat de levenslust eruit was. We besloten dat het tijd was om hem rustig te laten gaan en dat hebben we dan ook gedaan...
Wat gaan we hem missen, ons zwarte stuiterballetje, de gangmaker met zijn opgewekte snoetje. Drie prachtige jaren mochten we van jouw gezelschap genieten.
Rust zacht, lieve snoet x


Tigris


Pearl

Rust zacht lieve Pearl...

We stelden haar een anderhalve week geleden aan jullie voor. Pearl, het meisje dat al voor de tweede keer in haar leven, haar koffers moest pakken en vertrekken. Vertrekken omdat ze niet altijd zindelijk was. Niemand nam de moeite om te zien wat er scheelde. Ze kwam bij ons en wij zagen een gebroken diertje. Kom maar Pearl, wij gaan het samen fiksen, zo dachten wij...
Afgelopen week werd ze ziek, toxisch oedeem was het verdict en ze ging aan het infuus bij onze dierenarts. Echter ging het zeer snel bergafwaarts, er kwam ook nog fip bij kijken. In de nacht heeft onze Pearl afscheid genomen van haar zware leven. Een leven dat haar nooit gunstig gezind geweest is. Er viel niks te fiksen, het was pats boem afgelopen...
Zo wrang dat ze nooit heeft kunnen blinken als een echte parel. Wat hebben we ons best gedaan om haar te laten voelen hoe geliefd ze was.
We konden je niet redden, maar weet dat er verdriet is en dat je enorm gemist wordt.
Rust zacht liefje, geen onbegrip, afzien en angst meer voor jou.
Voel je maar vrij en geliefd ♥


Wirre

Genieten van grassprietjes, het zonnetje en heel veel knuffels. Een mooi meisje kwam bij ons in opvang. Jouw baasje stierf een maand geleden en wij ontvingen jou met open armen. Jij moest even wennen, maar voelde je al snel thuis bij ons. Ogenschijnlijk gezond en bijna klaar om op zoek te gaan naar een nieuw thuis. Helaas besliste het lot anders en vonden we gisterochtend jouw levenloze lichaampje, vredig lag je daar...
Die nacht ben je teruggegaan naar je baasje, die jou vast ook weer met open armen opwachtte. We wilden iets anders voor jou, maar blijkbaar moest het zo zijn. Rust zacht lieve Wirre, nu weer samen met de liefde van je leven ♥ 


Boris

Slaap zacht, lieve Boris 🌟

In maart kwam je bij ons binnen. Een fiv positief katje uit een zwerfkattengroep. Je oortje was reeds geamputeerd, vanwege oorkanker.
De aanpassing in de Villa was moeilijk voor je. Vanuit je veilige holletje observeerde je ons achterdochtig en bij je in de buurt komen was een no-go. Niet erg, Boris..wij lieten jou in je waarde. Waar jij je prettig bij voelde, was goed genoeg voor ons.
Op korte tijd was je gewicht afgenomen. Zoals dat bij schuwe katjes gaat, kun je alleen afgaan op hetgeen je ziet. Je adoptie ging sowieso niet door, anders hadden we deze ook zeker uitgesteld. Eerst een grondig onderzoek bij onze dierenarts....we wilden iets anders horen, maar het was foute boel. Je longetjes waren volgelopen met vocht. Het vocht werd weggehaald en opgestuurd naar het labo en ondertussen werd de behandeling opgestart.
De uitslag wees uit dat er sprake was van een tumor en onze dierenarts bevestigde dit. De medicatie sloeg niet aan en je liep weer vol. Waarschijnlijk zelfs al uitzaaiingen naar de nieren. Je zou verdrinken in je eigen vocht. Dat mag nooit, maar dan ook nooit gebeuren, dus we moesten je laten gaan.
Waarom was het geluk niet voor jou weggelegd...zo angstig, nog niet echt kunnen genieten en zonder pardon word je zomaar bij ons weggerukt.
Dat is niet alleen verdrietig, maar ook cru en oneerlijk.
Wat hadden we jou toch graag de mooie kanten van het leven willen laten zien. Het mocht niet zo zijn.. Rust zacht lief, briesend leeuwtje x


Elise

Sommige dingen zijn niet te bevechten en dan moeten we allemaal berusten in het lot.
Je had veel te lang en veel te ziek buiten gelegen. Onze hulp kwam te laat....je zag enorm af en dat is nooit wat we willen. Meisje toch, wat ben je moedig geweest. Zoveel bewondering voor jouw vechtlust...slaap zacht liefje ❤️


Janneke

Janneke 🌟

Een stralend sterretje is ze nu. Het sterretje van Toby...
Ze was 6 maandjes jong toen ze in de Villa kwam, met mama Charlotte en broer Erwtje. Haar mama verhuisde naar een boerderij, eigenlijk zou Janneke meegaan, maar ze liet zich niet vangen. Dus Charlotte nam haar plekje in en Janneke bleef bij ons. Wat zijn we achteraf blij dat ze zich niet liet vangen. Het moest blijkbaar zo zijn. Ze werd vriendjes met Toby, die ook net zoals haar, niet veel te doen had met mensen. Ze vonden elkaar en werden onafscheidelijk. Ons liefdeskoppeltje van de Villa. Zo onlosmakelijk met elkaar verbonden. We zochten voor hen samen een plekje...maar opeens werd Janneke ziek, we zagen haar razendsnel achteruit gaan. Ze kreeg medicatie en nierdieet, maar gisteren kwam het verdict dat haar niertjes volledig kapot waren. Waarom nou toch, zo jong....
Het was over en uit, haar aardse lichtje doofde, maar ze wordt nooit vergeten. Haar sterretje zal blijven schijnen voor haar grote liefde Toby. Door hem heeft ze liefde en vriendschap mogen voelen. Wij zorgen voor jouw Toby, lief meisje. Rust nu maar zacht en waak over hem x


Jesse

Jesse ✨

Twee dagen geleden plaatsten we nog een euforisch berichtje over ons zorgenkindje. Alles ging zo goed met hem, dat we het ook aandurfden om het positieve bericht te posten.
Maar toen....gisteren ging het opeens volledig mis. Hij had ondertemperatuur en hij kon meteen bij onze dierenarts terecht. Verpakt in een mandje met snugglepad en ingestopt onder een dekentje, gingen we razendsnel naar onze dierenarts. Hup, aan het infuus en anti-shock. Hij stabiliseerde, maar daar bleef het ook bij. Hij herpakte zich niet, de oorzaak bleek een longembolie of een longbloeding te zijn, iets wat waarschijnlijk al sluimerend aanwezig is geweest, maar niet opgemerkt is, omdat er geen aanleiding was om longfoto's te maken. Geen benauwdheid, helemaal niets....
Jesse is vanochtend gestorven, ons vechtertje...Samen met hem hebben we gestreden, we wilden hem zien bloeien. De wereld laten zien dat er voor ieder diertje geknokt moet worden, maar hem bovenal onze liefde laten zien en voelen. Jij mag er zijn, jouw leven is zo waardevol voor ons. Dat heeft hij even mogen voelen, voordat zijn lichaam besloot dat het afgelopen was. Lieve Jesse, we hebben verdriet, heel veel verdriet.
We hopen dat je mag stralen, waar je ook bent. Dag lieve schat, geen anoniem zwervertje. Jesse is jouw naam en je wordt enorm gemist x


Tijs

Tijs is niet meer

Zijn oude ogen keken ons hoopvol aan, 18 maanden geleden toen hij in onze opvang kwam. Hij woonde zijn hele leven al buiten.
Tijs was toen ziek en ernstig ondervoed. We beloofden dat we goed voor hem zouden zorgen en dat hebben we gedaan, zolang we konden.
Tijs was niet meer weg te denken uit ons kattenasiel, we plaatsten hem ook niet meer, dat deden we hem niet aan. Hij was onzindelijk en had extra zorg nodig, en bij ons was hij gelukkig. Het maakte ons niet uit om extra plasjes op te ruimen, we werden altijd blij als we hem zo tevreden zagen scharrelen door de gang en kamers.
Maar onze opa kreeg een ernstig probleem, een heel ernstig probleem. Oorkanker. We lieten hem opereren, maar er waren geen garanties, de kanker kon terugkomen. En de kanker kwam terug.
Hij slofte op het gemakje door de kamers, de gang en wachtte geduldig op een bakje eten in de keuken.
Hij was zo mager, we voelden zijn broze botjes wanneer we hem zachtjes streelden. Even slikken,want we wisten dat er een tijd zou komen om hem los te laten. Onze allerliefste zachtaardige opa, onze Tijs.
Hij genoot van knuffelen, dan ging zijn ronkmachientje aan, soms zo luid dat we ontroerd raakten en hem nog meer wilden omhelzen. Iedereen hield van Tijs, iedereen hield hem in de gaten.
De kanker kwam terug. Meermaals stonden we voor een dilemma: Wat moeten we nu, moeten we hem nu loslaten of het per dag bekijken. We besloten hem elke dag goed te observeren, want als hij een dip zou krijgen moesten we ernstig gaan praten.
Tijs sliep veel, maar hij was ook al oud. Wanneer hij ons zag, kwam hij voorzichtig uit zijn zachte mand en slofte naar ons toe. Hij vroeg om aaitjes EN lekker eten. Wat heeft hij nog genoten, met zijn verfromfraaide magere lijfje, zijn zieke oortje, zijn vermoeide oogjes, zijn kwetsbare blik.
Vandaag was het tijd. Vandaag mocht hij naar de andere kant waar heel veel vriendjes hem zouden opwachten.
Een laatste knuffel, een laatste kus, een dank je wel voor alles en hij vertrok. Heel vredig en heel snel. Tijs is niet meer, maar wel in ons hart. Voor altijd <3
Dag lieve opa, dag Tijs x


Schmiegel

Enkele dagen geleden lieten we trots een filmpje zien, een blije Schmiegel, lekker aan het smullen van je hapje. Knuffelen met de verzorgers, rondwandelen over de gang. Wat waren we blij dat jij je zo goed voelde...
Natuurlijk wisten we dat je nog een lange weg te gaan had, daarom was je bij ons binnengekomen, om je te helpen en terug op krachten te krijgen.
Als je zover zou zijn, wilden de melders jou heel graag adopteren.
Ze hadden al een tijd voor jou gezorgd en hielden zo ongelofelijk veel van jou, dat ze jou tijdelijk loslieten, zodat wij al het mogelijke voor jou konden doen....
Deze dag begon stralend, het zonnetje scheen, de vogeltjes floten en een nieuwe dag in de Villa brak aan. Je kwam uit jouw mandje, maar wilde even niet eten....vreemd, maar niet meteen alarmerend. We wisten dat je nog pijn aan je bekje had, dus na de medicatie ging het misschien wel weer. Opeens ging het heel erg snel, je verzwakte en kreeg ondertemperatuur. Onze verzorgster reed met hoge snelheid naar onze dierenarts, maar onderweg zag ze jou steeds dieper wegzakken, je hartje klopte nog maar heel oppervlakkig. Bij onze dierenarts aangekomen was je al zover heen, dat hij niets meer voor je kon doen. Hij heeft je rustig laten gaan. Och Schmiegeltje, wat doet het veel pijn. Er werd zoveel van jou gehouden, door alle verzorgers, maar ook door de mensen die jou van de straat haalden. Je hebt enorm afgezien daar buiten en wij wilden jouw wereld zo graag mooier maken. Het mocht niet zo zijn....
Rust zacht, lieve Schmiegel. We zijn dankbaar dat we jou onze liefde mochten geven. Een laatste kus op je lieve snoetje x


Floor

Dag Floortje....

Floortje, onze prachtige witte parel, een beetje op afstand, maar toch een ontluikende vriendschap met mensen.
Jouw soortgenootjes waren jouw vrienden, tijdens al die maanden in de Villa.
Je kwam vorig jaar in opvang met jouw kindjes, een bange mamapoes met bange kindjes. Jouw kindjes vonden hun plekje, jij kwam gezellig bij ons in de Villa wonen. Maanden verstreken, voordat je enig contact met ons kwam zoeken. Je nam je tijd, en dat was oké voor ons. Enkel doen waar jij je prettig bij voelde. We hadden je sowieso in ons hart gesloten. Vorige week werd je ziek, we moesten naar vervangende dierenartsen.
De diagnose was onduidelijk en heel even leek je, door alle medicatie, aan de beterende hand te zijn....tot vandaag...
Je bleek natte fip te hebben, een gruwelijke rotziekte die niet te overwinnen valt. Je voelde je al erg ziek en we hebben besloten om je niet te laten lijden. De liefde voor jullie overstijgt ons verdriet, zo zal en moet het altijd zijn.
Lieve Floortje, wat hadden we je graag naar een eigen thuis zien gaan, maar helaas mocht het niet zo zijn. Dinti wacht met open pootjes op jou, om je de weg te wijzen. Rust zacht, mooi pareltje van ons ♥


Dinti

Onze Dinti is een prachtig sterretje geworden...

Een van de ambassadeurs van onze Villa, bekend en geroemd om zijn liefde voor mensen. Liefde voor alle mensen <3
Hij kleurde de dag van een ieder die een bezoekje aan ons bracht. Een heel bijzonder katje, geliefd door jong en oud.
Zijn leven begon jaren geleden in Roemenië, een aantal jaar geleden vond men hem daar als zwerfkat. Hij bleek fiv positief te zijn en omwille van dat gegeven, vertoefde hij maandenlang in een bench. We namen hem op bij ons en Dinti ontpopte zich snel tot de knuffelaar zoals we hem al die tijd gekend hebben, nooit meer opgesloten. We besloten hem zelf te adopteren als ambassadeur van de Villa. Hij heeft de Villa veel mooie dingen gebracht....maar niet enkel mensen hadden een band met hem.
Hij had een bijzondere vriendschap met Nilo.
Nilo en Dinti vonden we vaak samen, op de verwarming, in de keuken of gezellig samen ergens aan het dutten. Broederliefde, gelijkgestemde zielen, beiden wisten ze hoe zwaar het leven kon zijn. Ze vonden elkaar in de Villa en waren onafscheidelijk. Nilo is in diepe rouw. Een verzorgster vond hem, moederziel alleen op de kamer bij Dinti, starend naar zijn levenloze lichaampje. Ons hart brak bij de aanblik van dit intens verdrietige moment. Ook onze andere ambassadeur Thijs en kleine Ares (van dezelfde plek als Dinti) namen op hun manier afscheid. We zijn enorm verdrietig, maar onze zorg is nu gericht op de achterblijvertjes.
Dinti zou ook niet anders willen, hij was een van ons en de Villa is nu even niet meer hetzelfde....Dinti wordt individueel gecremeerd en zijn as komt in de villa te staan, zijn thuis....
Rust zacht liefje, voor altijd onze ambassadeur ♥


Romy

Omaatje Romy...

Anderhalve week geleden werd ze gevonden in de Olmense Zoo. De lieve meldster bracht haar bij ons binnen, we vernoemden Romy naar de meldster.
Ze werd onderhanden genomen bij onze dierenarts, haar vervilte vachtje werd geschoren en er werd bloed afgenomen. De bloeduitslag zag er keurig uit voor zo'n oud dametje. Ze verhuisde naar de bergenkamer, daar lag ze een deel van de dag heerlijk soezend in een warme mand.
We deden haar een truitje aan, om haar magere, tere lichaampje te beschermen tegen de kou. Soms kwam ze vragen om op schoot te zitten, tuurlijk meisje, kom maar lekker knuffelen met ons.
Ze was zo intens tevreden....
Vanochtend vonden de verzorgers haar, ze was gestorven. Gisteravond had ze nog goed gegeten en geknuffeld met de verzorgers, vanochtend was ze er niet meer. Ze is vredig gegaan, het leven is rustig uit haar gegleden. Lief meisje, we wisten niet dat je einde naderde, anders waren we bij jou gebleven. Misschien wilde je ook wel alleen gaan, je lag er zo kalm bij. We zijn enorm verdrietig, waarom heb je niet wat extra tijd gekregen, zo abrupt bij ons weggerukt....
We troosten ons met de gedachte dat je in een liefdevolle omgeving bent gegaan, omringd met alle zorg die je nodig had.
Dag mooi meisje, bedankt voor je onvoorwaardelijke liefde ♥ 


Savi

Savi is niet meer

Lieve mensen, onze vrees is uitgekomen. We kregen zojuist telefoon uit Luik, dat Savi in een coma raakte en ademhalingsproblemen kreeg. We hebben toestemming gegeven tot euthanasie....
Mooie dappere lieve jongen van ons, jij was zo bijzonder. Jij maakte ons zo blij. Je hebt jezelf zo overtroffen hoe makkelijk je omging met je plotselinge blindheid. Zo'n zacht hartje, zo timide en gevoelig.
Maar deze blindheid was een teken aan de wand, er was iets aan het broeien in jouw hersentjes. Zeker zullen we het nooit weten, maar waarschijnlijk is er in jouw lief koppetje iets grandioos misgegaan.
Het spijt ons schat, rust nu maar zacht....♥♥

 


Puk

Lieve Pukje,

Ik had je zo graag meer tijd gegeven. Meer tijd om van je leven te genieten als de huiskat die je zo graag was.
Genieten van heerlijke hapjes en warme plekjes.
Genieten van samen op de bank, heerlijk in een zacht dekentje en dan geaaid worden...

Ik mocht je dit maar een paar dagen geven. Ik hoop dat je gevoeld hebt dat je geliefd was..

Helaas konden wel de strijd niet winnen, je was te ziek, je kwam daar niet bovenop, we hebben je moeten laten gaan...

Rust zacht lieve Pukje, het was kort maar krachtig, je wordt gemist!!!

Jouw opvangmama


Shafik

Shafik is niet meer...

Lieve lieve Shafik, we zijn zo verdrietig. Het ging vandaag niet meer, jouw pijn werd ondraaglijk. Daar is de grens, dan maken we een liefdevolle keuze.
We wilden jou een beter leven geven, een hoopvolle toekomst.
We hebben jou helemaal uit Aleppo laten overkomen, omdat je onze hulp zo hard nodig had. Met je lieve smoeltje, je kwetsbare oogjes.
Er bleek van alles mis te zijn met je. Je was niet alleen aids-positief, je zat ook nog eens in een verder stadium. Je bekje zag er dramatisch uit, en ondanks het feit dat we jouw tandjes hadden laten trekken, genas je bekje maar niet.
Onze dierenarts en wij hebben alle middelen aangegrepen om jou maar te helpen. Je kreeg een exclusieve interferonbehandeling waar je tijdelijk enorm van opknapte.
Er kwam weer glans in jouw oogjes, je liep weer rond, met je staartje fier in de lucht. Eten kon je als de beste, het was zo genieten om naar jou te kijken.
Je kwam lekker knuffelen, een gesnor uit je keeltje. We hebben je zo gelukkig gezien, zo blij.
Maar toen ging het weer mis...
Geen enkel medicijn hielp, jouw gezondheid ging achteruit.
En dan komt er een moment dat je zegt: "Genoeg is genoeg." We moesten je laten gaan Shafik. We moesten je definitief gaan loslaten.
We zijn er erg emotioneel onder, we hadden het zo graag anders gezien. Onze lieve vriend, onze knappe jongen. Zoveel ellende gekend in Aleppo, maar we hebben je nog een tijdje geluksmomenten gegeven.
Nu heb je je oogjes gesloten, voorgoed.
Run free baby, sla je vleugeltjes uit. Geen pijn meer nu. x


Lori

Lieve Lori is een sterretje

Al anderhalf jaar was ze een vast gegeven bij ons, niet omdat wij dat zo graag wilden, maar omdat ze helaas niet plaatsbaar was. Het liefst zien we ieder katje vertrekken naar een droomhuis, maar Lori bleef enorm tobben met haar bekje, goede en minder goede periodes wisselden elkaar af. Zij en wij genoten volop van de goede momenten, die waren er gelukkig ook nog genoeg. Ze verbleef in diverse gastgezinnen, maar we wilden haar dichter bij ons hebben, dus lieten we haar terugkomen naar de Villa. Daar was haar plekje, daar voelde ze zich thuis. Het bleef een moeilijk iets, snel ingrijpen en behandelen was altijd noodzakelijk, dan knapte ze ook vlug weer op. Ons timide meisje, altijd in voor een aai over haar kopje en ze liet zich op een gegeven moment ook gewillig verzorgen. Na zo'n lange tijd dezelfde mensen, wist ze dat we het beste met haar voor hadden. Dit bleef zo een vast onderdeel van de dagelijkse verzorging....tot enkele dagen geleden. Ze was niet goed en ze werd meteen binnengebracht bij onze dierenarts. Daar ging ze aan het infuus en werd er bloed afgenomen. Haar nierwaardes waren torenhoog en ondanks dat in het verleden het bloed altijd in orde was, had deze sluipmoordenaar toch stiekem intrek in haar lichaam genomen. Ze werd gespoeld en kreeg een oppepper en kwam nog even terug bij ons. Ze ging meteen naar haar favoriete plekje, de buitenren. Daar zat ze, parmantig op de krabpaal, nog even haar neusje in de frisse buitenlucht steken, alleen ditmaal voor de allerlaatste keer....
Het zou een kwestie van uren zijn, voordat ze in zou zakken. Eten deed ze nagenoeg niet meer. We besloten haar heel even te laten genieten van dit moment dat ze zich heel goed voelde, daarna namen we samen met haar afscheid. Het was genoeg voor haar, vredig is ze ingeslapen. We zijn intens verdrietig om ons mooie, lieve meisje, maar we mogen nooit egoïstisch zijn. Slaap zacht, lief muisje, schitter maar samen met onze andere sterretjes xxx


Shato

Dag lieve jongen

De strijd is gestreden, de strijd is gedaan.
Onze mooie lieve Shato is niet meer.
We hadden hem gered uit Aleppo, hij verdiende een nieuwe kans op een echt gelukkig leven. Een leven vol warmte, liefde en gezelligheid.
Zo'n lange reis gemaakt, omwille van zijn eigen toekomst. We hadden hem zo graag die toekomst gegeven...
Shato zijn nieren waren compleet verwoest. We hadden hem nog een laatste kans gegeven aan het infuus, waar hij enkele dagen aan moest liggen. Hij voelde zich beter, voor eventjes.
Hij mocht weer mee met onze opvangmama, waar hij lekker vertroeteld zou worden. Ondertussen schaften wij allerlei soorten nierdieet aan, zodat hij kon kiezen, alles voor ons manneke.
Maar de donkere wolk kwam. Het ging niet meer.
Rust zacht allerliefste knappe jongen, je bent in alle sereniteit gegaan, je vocht niet eens meer. Het was goed zo...maar eigenlijk zo oneerlijk.
Je blijft altijd ons heldere sterretje aan de hemel. x


Eefje

Dag lieve Eefje...

En weer moesten we afscheid nemen van een van onze pareltjes. Eefje kwam vorig jaar al binnen bij ons. Na een operatie aan haar bekje en de nodige hersteltijd, mocht ons omaatje verhuizen.
Echter, ze kwam terug van plaatsing omdat ze ziekjes was. We wilden haar niet verliezen, dus ontvingen we haar met open armen. Ze ging mee met een collega voor intensieve zorg, nadien verhuisde ze naar mijn huis vanwege het contact met andere katjes. Dat vond ze zo fijn...
Eefje bloeide helemaal open. Lekker dutten in de buitenren of in een knus holletje,ondertussen blenderde ik me suf aan de papjes, want ons dametje had hele specifieke eetwensen. Ze kreeg haar medicijntjes, want ze hield last van haar bekje, maar het was onder controle te houden. Ja, ze was oud, wat ouder dan we gedacht hadden, maar dat merk je vaak pas als je heel intensief contact hebt met een diertje. Ze had wat last van artrose, haar schildklier en was doof, maar ach....ouderdom komt nu eenmaal met kleine en soms wat grotere gebreken. Eefje kon nog genieten, dat was wat telde. Zij wilde leven, wie zijn wij om dan anders te beslissen....
Uit het niets ging het dan, na 10 mooie maanden, toch mis, nadat ze haar ochtendmaaltje, in gezelschap van de andere katjes, verorberd had, heeft haar lichaam besloten dat het over en uit was...en dan sta je erbij en kijkt ernaar. Je kan niet meer anders dan haar waardig laten gaan. Het laatste ritje verliep heel kalm en ze is vredig ingeslapen. Ze zorgt in huis voor heel wat beroering, de andere katjes gaan regelmatig even bij haar zitten, om op hun manier afscheid te nemen van het lieve omaatje in huis.
Ze wordt enorm gemist, haar oorverdovende schreeuw om eten zal nog wel een tijdje nagalmen in ons huis.
Dag lieve Eef, dank voor je onvoorwaardelijke liefde xxx


Ramses

Dag allerliefste Ramses.

Van een bang katje, naar een echte hartendief.
Je was bij velen heel erg geliefd, en je hebt menig hartje gestolen.
Je gouden mandje stond al op jou te wachten, een warm thuis was jou beloofd.
En toen zo plotseling, zo onverwacht, bleek jij zieker dan gedacht.
Je hebt een waardig afscheid gekregen.
Een laatste knuffel, een laatste groet.
Lieve Ramses we gaan je missen, je zachte karakter en je lieve snoet.
Forever home, daar ben je toch nog gekomen.
Kom je snel nog eens knuffelen, 's nachts in mijn dromen?

Jouw Bianca ♥
Verzorgster, Villa Vagebond


Roosje

Rust zacht Roosje

Een paar dagen geleden pronkte je nog op facebook, op zoek naar een eigen thuis. Wat kunnen dingen soms toch onwerkelijk snel gaan. Jij....ons mooie, langzaam openbloeiende roosje, met je prachtige snoetje.
Het gezegde, katten zijn meesters in het verbergen van pijn en ziekte, is bij jou echt maar weer eens waarheid gebleken. Het voelt als een nachtmerrie. Hadden we nog iets kunnen doen? Het ging opeens zo snel. Je bent gestorven bij onze dierenarts, terwijl hij vocht voor jouw leven. Je was een opvallende verschijning, maar onopvallend in je gedrag.
Jouw vertrouwen in mensen was niet groot, maar je voelde je goed in de Villa. We putten troost uit het feit dat je al die tijd veilig binnen zat en niet op de camping gestorven bent.
Het verdriet is enorm, we redden dieren uit een oorlogsgebied, en veel zieke dieren kunnen we helpen, maar ons Roosje is er niet meer....Zo tegenstrijdig, maar zoals altijd gaan vreugde en verdriet meestal hand in hand.
Lieve, mooie Roos, rust maar zacht, we vergeten jou nooit x


Guusje

Afscheid van een bijzonder katje

In november 2018 kwam je binnen in de Villa. Een mager, doof, senior katje, dat rondzwierf bij een plaatselijke supermarkt. Zo gevaarlijk met al dat verkeer, en bovendien zo'n oud diertje op de dool, dat is echt niet goed.
De melders ontfermden zich over jou met de eerste zorgen en daarna kwam je naar ons. Op een avond kreeg je je eerste epileptische aanval, we wilden je heel goed in de gaten houden, dus nam ik je mee naar huis.
De weken erna voelde jij je zo triomfantelijk in een huiselijke omgeving, je nam alles wat je kon krijgen. De beste plekjes op bed, eten op bed. Je kreeg een koningsbehandeling :-)
Rond kerst kreeg je enkele hele zware aanvallen, je werd zelfs een dag bij onze dierenarts opgenomen. Je mocht weer met mij naar huis, met medicatie, maar de blik in je ogen was dof.
We vreesden dat we je gingen verliezen, dat alles teveel voor je geworden was. Door de aanvallen, had je een tijdelijke kaakverlamming, dus hielp ik jou met eten, totdat je zelf weer kon eten. Je herstelde wonderbaarlijk, niet meer helemaal de oude, maar toch....je was de weg een beetje kwijt. Je vergat dat je gegeten had en doolde door het huis op zoek naar alles wat eetbaar was, je woonde inmiddels op de tafel en je liet goed van je horen.
We zouden je eens vergeten te bedienen :-)
Je was een vast gegeven in ons huis, Guus op de tafel. Daar mocht geen andere kat komen. Dat was jouw domein en de meeste katten respecteerden dat. Met de medicatie hebben we jou 9 maanden extra kunnen geven. Mooie maanden voor jou en voor ons, in jouw eigen wereldje, omringd met alle zorg en liefde. Jouw mand staat nog prominent op tafel, maar zonder jou heeft het geen waarde meer.
Het was tijd om jou los te laten, je lichaam was op en afzien is niet nodig. En zoals we altijd zeggen, houden van is ook loslaten, maar het doet wel vreselijk veel pijn
Dag lief opaatje van mij, blij dat ik jouw wereld nog heb mogen kleuren <3

X van je beste vriendin

 


Rowan

 


Floris

Spoedmelding met een verdrietig einde...

Onze collega kreeg een melding van een vermoedelijk aangereden katje. Het klonk allemaal zeer zorgwekkend, dus uiteraard ging er meteen een veldwerker op pad. Ze trof deze jongen aan, wat een drama....
Dat werd een pijlsnel ritje naar onze dierenarts! Geen tijd te verliezen. Het ging om een ongecastreerde kater van een jaar of 8, hij was niet aangereden, maar wel volledig uitgedroogd. Bovendien krioelden de maden tussen zijn teentjes, 2 abcessen in oor en keel waren gesprongen. Alle hens aan dek, maar het mocht niet meer baten. De complicaties waren zo groot, dat onze dierenarts deze lieve beer moest laten gaan. Wat een verslagenheid iedere keer weer. We krijgen enorm veel drama voor onze kiezen en hopen altijd dat we het met behulp van onze dierenarts gefikst krijgen, maar het blijft wrang, wetende dat zulke diertjes vaak al vreselijk lang hebben afgezien daar buiten. Dat maakt het zo intens verdrietig...onze hulp kwam helaas te laat voor hem...Hij kreeg de naam Floris...
Rust zacht lieve jongen x


Frits

Frits lieve jongen...

Het kwam zo onverwachts voor ons, dat je over de regenboogbrug bent gegaan, als een harde klap in ons gezicht....Je was zo'n vrolijke jongen. Samen met Toby struinde je heel wat af in de Villa, daar hoorde samen genieten in de zon ook bij. Je was zo speciaal...
Van heel erg bang naar vrij en vrolijk. Ook al vond je ons mensen nogal spannend, we mochten toch van dichtbij van je genieten. Plots vermagerde je... We dachten dat het kwam door je bekje, want vorige week werd je nog geopereerd aan je tandjes. Maar ineens zat je op de gang, en liet je aan Greetje weten dat het niet ging, dat je pijn had....
Meteen naar de dierenarts, maar we waren te laat. Je niertjes hadden het begeven en je lijfje kon het niet aan, en je bent stilletjes gegaan. Lieverd, je wordt heel erg gemist.
Voor altijd een speciaal plekje in ons hart X 


Fatouta

Allerliefste Fatouta

Waar moeten we beginnen, hoe moeten we iedereen vertellen dat je er niet meer bent? Jouw strijd was gestreden, jouw lichaam kon de bacterie niet meer bevechten. Je ging zeer snel achteruit. We hebben hemel en aarde bewogen, er is niets dat we niet geprobeerd hebben, maar alle verbeteringen waren van korte duur. Je genoot van het leven, het rennen door de gang, ontdekken, klimmen en praten en kopjes geven aan de andere katten. Je toverde een lach op ons gezicht, wij genoten er zowaar nog meer van, dat we je dit konden geven. Je liet ons toe in jouw wereld, je praatte met ons en was altijd blij om ons te zien. Wat zal het leeg zijn, zonder jouw vocale aanwezigheid. We hebben jou het mooiste cadeau kunnen geven, vrijheid en liefde, heel veel liefde voor jou.

Nu moesten we je loslaten, ook uit pure liefde. We hadden jou zo graag beter willen maken, maar nu mag je daarboven verder spelen, zonder pijn en ongemak...

Dag liefste Fatouta

Xxx


Pipsy

Pippa en Pipsy kwamen bij ons binnen vanuit een ander asiel. Hun mama was fiv positief getest en meteen dood gemaakt, hun broertje stierf helaas ook al heel jong.
De twee achtergebleven kleintjes wilden ze nog een kans geven, en zo kwamen ze bij ons terecht. We moesten de Western Blot test afwachten, deze kon pas uitgevoerd worden als ze 6 maanden oud waren, omdat er op jongere leeftijd geen betrouwbare uitslag mogelijk is. Deze test bleek ook positief te zijn, jammer, maar verder geen probleem voor ons. Ze waren zo welkom bij ons...
Met pippa ging het vanaf dag 1 heel goed, Pipsy was een heel ander verhaal. Hij bleef snotteren en oogde altijd wat ziekjes. Hij at goed en speelde veel met zijn zusje, maar er knaagde iets. De medicijntjes leken steeds maar even aan te slaan. Pipsy mocht met onze verzorgster mee naar huis, om hem goed te kunnen opvolgen. Hij genoot van de aandacht en knuffels. Het bleek fip te zijn, een rotziekte die niet te overwinnen valt. We hebben je zachtjes laten gaan, geen lijdensweg voor jou...
Lieve Pipsy, wat doet het pijn, zo'n jong leventje en nog zoveel te ontdekken. Hopelijk ben je nu weer veilig bij jouw mama. Haar kans op leven is haar ontnomen, nu heeft ze twee van haar kindjes weer bij zich. Met die gedachte troosten we onszelf...
Lieve schat, een laatste kus op je snoetje van ons x


Juul

Maart 2019

Lieve Juul is een sterretje

Enkele weken geleden kregen we een melding van Juul en Vinnie. Juul was er helemaal niet goed aan toe, sterk vermagerd, uitgedroogd en hij wilde zelfs al niet meer eten. Na enkele dagen bij onze dierenarts, knapte hij zienderogen op. De bloeduitslagen waren goed, maar we hadden te maken met een senior heertje, die toch heel wat ontbering had geleden in zijn leven. Zo kwam hij bij ons terecht, in de hoop dat we hem er weer helemaal bovenop konden krijgen...
Vanmorgen wilde hij niet eten, onze verzorgster knuffelde wat met hem, en er ontsnapten nog wat spingeluidjes uit zijn keeltje. Hij gaf haar nog een paar kopjes, om vervolgens te gaan liggen en zijn oogjes voorgoed te sluiten. Lieve Juul, wat valt het ons zwaar om je zo snel te verliezen. Je hebt geen eerlijke kans gekregen om weer sterk te worden.
Rust zacht, lief manneke van ons xxx 


Eowyn

Januari 2019

 


Bikkel

Juni 2018 - November 2018

Bikkel is een sterretje.

Jij was dapper
Jij hebt gestreden, samen met jouw opvangmama
Jij was kracht
Jij was liefde
Jij blijft voor altijd in ons hart.

Rust zacht lieve, mooie jongen X


Gompie

Mei 2018 - November 2018

Gompie is een sterretje.

Geheel onverwachts is Gompie in zijn slaap van ons heen gegaan.

Achter iedere traan van verdriet, schuilt een glimlach van herinneringen.

Dag lieve vriend, rust zacht.... X


Nessa

September 2018 - Oktober 2018

Onze lieve Nessa is een sterretje....

Nessa kwam bij ons binnen nadat ze werd opgemerkt in een zwerverskolonie in Lanaken. Ze viel op omdat ze tam was.
Ja meisje.... je kwam binnen in Villa Vagebond en in ons hart. Je was zo lief en zachtaardig, dankbaar voor elk aaitje en elke knuffel die je kreeg.
Zoals elke kat die bij ons binnenkomt werd je gesteriliseerd. Een ingreep die zo vaak gebeurd, niks aan de hand.
Maar tot ons grote verdriet werd jij niet wakker uit je narcose.
Er is voor jou gestreden, voor jou gevochten... maar tot ons groot verdriet kwam alle hulp te laat voor jou.

Lieve, mooie Nessa, we hadden jou zo graag een gouden toekomst gegeven.

Rust zacht meisje.... voor altijd in ons hart ❤️ 


Pilou

Juni 2018 - September 2018

Pilou is een sterretje.
Gisteravond hebben we afscheid moeten nemen van onze Pilou.
Pilou had ernstig nierfalen en hij lag bij onze dierenarts aan het infuus en kreeg alle mogelijke zorg. Maar Pilou kon niet meer, hij was een schim, zijn blik was intriest en het zou egoistisch geweest zijn om deze signalen te negeren. Zijn nierwaardes waren extreem gestegen en het was een kwestie van nog wat tijd rekken met het infuus. Uit liefde voor hem, was dit het beste wat we voor hem konden doen.
Hij is heel rustig in de handen van één van onze verzorgsters gegaan. Geen stress, geen angst. Hij was heel kalm
Lieve Pilou toch, we hadden het zo graag anders met je voor.
Pilou van ongeveer 10 jaartjes moest in het verleden steeds zijn kostje bij elkaar scharrelen door o.a. vuilniszakken open te krabben. De buurt was daar niet zo happy en hij zou naar verluidt ook in de klappen gedeeld hebben. Vandaar dat hij zijn vertrouwen in de mensheid kwijt was. Uiteindelijk kwam hij, begin juli, naar Villa Vagebond.
Nu is hij een schitterende ster hoog aan de hemel.

Lieve Pilou, nu heb je geen pijn meer en zal je voor altijd zorgeloos kunnen zijn. Wees gelukkig daarboven.

Rust zacht lief manneke X 


Minou

Februari 2018 - September 2018

Totaal onverwachts hebben wij afscheid moeten nemen van onze Minou, onze zeemeermin...
Ons meisje gaat nu op haar laatste reis terug naar de zee.
Run free Minou. Het is goed waar je nu bent.
Je bracht dikwijls een lach op ons gezicht, en we zullen altijd met heel veel vreugde en een glimlach aan je terug denken. Jij vond hier geluk in de Villa, maar jij hebt ons ook geluk gebracht.
Dank je dat je er was lieve schat.
Rust zacht mooie meid. We gaan je missen.


Siem

Mei 2018 - September 2018

Siem is een sterretje....

Lieve Siem, we wilden dat het anders was.
Siem is op korte tijd zo enorm achteruit gegaan.
We hebben hem moeten laten gaan,... een van onze verzorgsters was bij hem, hield hem in haar armen, zodat hij in alle liefde en sereniteit kon gaan.

Dag lieve Siem, het ga je goed daar over de regenboogbrug.
We missen je, je olijke snoet...

Slaap zacht <3 


Maurice

Augustus 2018 - September 2018

Maurice is een sterretje.

Ons opaatje met zijn guitige snoetje is er niet meer.
Het is razendsnel gegaan. Hij werd niet goed en had onder temperatuur. Een van onze verzorgsters is snel met hem naar de dierenarts gegaan, maar helaas kwam alle hulp voor Maurice te laat.

We gaan je missen.
Run free lief manneke..... 


Binkie.

Januari 2018 - Juli 2018

Vanmorgen vertelden we jullie nog dat het niet goed ging met onze Binkie.

Nu moeten we jullie met pijn in ons hart en tranen over onze wangen mededelen dat onze lieve, mooie Binkie een sterretje geworden is.

Het ging helemaal niet meer goed met hem en hij had pijn, daarom hebben wij hem laten gaan.

Dag lieve jongen van ons, geen pijn meer nu. Geniet daarboven over de regenboogbrug. Woorden schieten te kort....


Sofie.

Juni 2018

Sofieke is niet meer.

Vorige week kwam Sofie binnen, heel mager. Slechts 1.55 kg. Brecht had bloed getrokken om het te laten nakijken en een snaptest was alvast negatief. Maar vorig weekend ging het plots niet goed met haar. Ze had diarree en ook uitdrogingsverschijnselen. Men heeft haar naar de dierenkliniek gebracht waar ze aan het infuus heeft gehangen en het leek weer beter te gaan. Dus mocht ze mee naar een gastgezin maar ze kreeg terug hevige diarree waarna ze weer naar de dierenarts werd gebracht. Er werden meerdere onderzoeken gedaan en op de echo zagen de darmen en lymfen in buik er niet goed uit. Ze had ook bijna geen rode bloedlichaampjes meer en ons meisje ging steeds meer achteruit. We doen steeds ons stinkende best om katjes erbovenop te helpen maar soms is een katje te ver en dan rest alleen nog maar inslapen om verder onnodig leed te voorkomen.
In bijzijn van haar verzorgster is ze vredig ingeslapen. Ze was niet alleen en dat heeft ze zeker gevoeld!

Rust zacht Sofie! Hierboven geen pijn of nare kwaaltjes meer. Catnip, eten en drinken in overvloed evenals prachtige landschappen waar je onbezorgd en naar harte lust kan spelen met de andere engeltjes! 


Lieke.

Mei 2018 - Juni 2018

Lieve, lieve Lieke,

Teder meisje met de meest mooie ogen die er bestaan. Hoe kan dit nou? Waarom jij?
Zomaar opeens, als donderslag bij heldere hemel ging het heel snel bergafwaarts met je. Tot de laatste seconde is er voor je gestreden, maar we waren te laat......
En dat doet pijn, heel veel pijn. Jij hebt eenieders hart gestolen met jouw prachtige ogen en jouw teder en lief karakter.

Lief, mooi meisje, run free.....
Wij zullen jou nooit vergeten. <3 


Donald.

April 2018 - Mei 2018

Lieve Donald,

Een week geleden kwam je bij ons binnen. Een vrolijke, lieve knuffelkont met een hartje van goud. Vanaf je krabpaal in de quarantaine ruimte keek je ons aan, en wij allemaal bezweken bij het zien van je schattige koppie en je guitige ogen. Tuurlijk komen we met je spelen en jou een knuffel geven. Ja lieve Donald, jij hebt ieders hart gestolen.
Wat een simpele ingreep moest zijn werd jou helaas fataal. Je ging naar onze dierenarts voor een castratie, niks aan de hand dachten we. Maar tijdens deze ingreep stopte jouw hartje van goud er zomaar mee. Onze dierenarts heeft nog geprobeerd je te redden, maar het mocht niet baten.

Lieve Donald, je laat ons verbluft, vol ongeloof, en intens verdrietig achter. Wij hadden het zo goed met je voor. Nu ben je een prachtige ster die elke nacht zal schitteren aan de donkere hemel.

Dag lieve jongen, rust zacht <3 


Zeda.

September 2017 - Mei 2018

Zeda toch?! Het mocht niet zijn hé meisje…

Jullie hebben het in de vorige post nog gelezen… Zeda kwam bij ons binnen omdat haar bazinnetje overleden was. Nadien kampte ze met een ferme onsteking in haar pootje. Alles werd uit de kast gehaald om haar pootje te redden. Helaas was amputatie uiteindelijk de enige oplossing. Maar veerkrachtig en levenslustig als Zeda was, krabbelde ze recht en op drie pootjes genoot ze verder van het goede leven. Tot onlangs… ze werd heftig ziek (vocht op de longen en problemen met haar oogje). Na meerdere dierenartsbezoekjes en verschillende behandelingen die niet aansloegen, werd besloten om verder te gaan, namelijk een CT scan bij de universiteit van Luik. Haar opvangmama meldde zich aan als zijnde spoed wat een duurder tarief is maar dat kan ons geen bom schelen. Ons meisje moest direct onderzocht worden. Men besloot om terug vanaf nul te beginnen met onderzoeken. Allereerst werd er vocht uit de longen gehaald, wat een hele delicate ingreep is. Even technisch: bij een lymfoom zouden er veel meer lymfocyten te vinden zijn. Bij eosinofiele granuloom, zouden er andere deeltjes gevonden moeten zijn. Bij FIP ... daar vonden ze alles in, wat aanwezig moest zijn. Het verdict was dus natte FIP. Ze zou langzaam gaan stikken. Haar opvangmama heeft ter plaatste besloten om haar te laten inslapen want het moment van ademnood wilde ze voor zijn. Zij is tot het einde bij Zeda gebleven die met haar kopje in la mama’s handen is weggegleden in een diepe slaap en vervolgens de overstap maakte over de regenboogbrug.

Nu geen pijn en geen ongeluk meer, Zeda.
Slaap zacht, mooi meisje! <3 


Olav.

April 2018

Ach lieve Olav toch….

Wat hadden we gehoopt jou nog een tweede kans te mogen geven, maar het heeft niet mogen zijn. Ondanks onze opfrisbeurten en verwennerij bleef jij er verschrikkelijk suf bij lopen, ook eten lukte niet. Een extra onderzoek door onze dierenarts wees uit dat je een tumor had die door je kaak heen was gaan groeien. En die vieze tumor deed je afzien. Je had een enorme pijn, waar wij niets tegen konden beginnen. Het enige wat we nog voor je konden doen, was jou een verdere lijdensweg besparen. Want het ging niet meer voor jou…

Bij het eerste spuitje viel je al heel snel in een diepe slaap, je was duidelijk helemaal“op”…

Rust zacht lieve, lieve Olav. Je bent nu op een plek waar geen pijn en onrecht meer is. Je zit voor altijd in ons hart! <3


Zivo.

September 2017 - Maart 2018.


Suzy

2016 - oktober 2017


Mabiche (ex-opvangertje) 

Augustus 2017


Panache

Augustus 2017


Boris

Oktober 2016 - Juli 2017

Maaike

Oktober 2016 - Juli 2017


Muisje

December 2016 - Juli 2017


Milan

Januari 2017  - April 2017


Jake

April 2017


Pluisje

Maart 2017


Bas

Maart 2017


Bart

Februari 2017 -  maart 2017


Casper

Januari 2017 - Februari 2017


Ria

Oktober 2016


Robin

Augustus 2016 - Oktober 2016


Boris

Oktober 2016


Noortje

September 2016


Lucky

September 2016


Ally

Juli 2016


Manu

Juli 2016


Tigris

April 2016 - 03 juni 2016


Irina

16 April 2016 - 19 mei 2016


Loekie

April 2016 - 12 mei 2016


Bartje

April 2016 - 08 mei 2016


Fiezel

Maart 2016 - 19 april 2016




Steunen
info@vagebond.com
0032 (0) 495-285127 (B)

Belgie
IBAN: BE57001690189735
BIC: GEBABEBB

Nederland
IBAN: NL67INGB0007712739
BIC: INGBNL2A

t.a.v. Zwerfkat in Nood II,
Postbus 58, 3630 Maasmechelen
Belgie


© VZW Zwerfkat in Nood II. Alle teksten, foto's en videomateriaal vallen onder het copyright van VZW Zwerfkat in Nood II.
Geen van deze teksten, foto's of video's mogen zonder schriftelijke toestemming gebruikt worden door derden.
Provincie Limburg