Logo VZW Zwerfkat in Nood II

In herinnering bij baasje


Volg ons op Facebook

Felix

 
Lieve Felix, 
 
We zijn allemaal erg aangedaan door het verlies. Toen je in de Villa aankwam waren we opslag verliefd. Je was zo een knuffelig lief katje, je had meteen ons hart gestolen. We hebben daarom ook vrijwel meteen beslist dat jij bij ons gezin hoorde. De introductie verliep erg vlot, aangezien we al 4 hondjes hadden, maar hier trok jij je helemaal niets van aan. Je was ondanks je leeftijd nog erg fit, speels, actief en vooral heel erg knuffelig, je sloeg echt je kleine pootjes rond onze nek om kopjes te geven en te knuffelen. Vorige week sloeg onverwachts het noodlot toe. :'( Je wou niet meer eten. We dachten zeker dat het je tandjes waren wat pijn deden, dus we reden meteen na de dierenarts. Maar wat we daar hoorde sloeg in als een bom. Kanker was je lijfje binnengedrongen, en daarboven op ben je inwendig beginnen bloeden. Hoe kon dit nu lieve schat? Nooit iets aan je gemerkt, je at, je speelde, je knuffelde, je was erg aanwezig. Hoe kan je nu zo ziek geworden zijn :'( We konden niets meer voor je doen... Lieve Felix, je bent nu een prachtig sterretje aan de hemel. Je zit vooraltij in ons hart <3 
We zijn overladen door verdriet, en de leegte doet enorm veel pijn... 
Rust zacht lief vriendje, we zullen je nooit vergeten :'( <3 ...
 

Mila

Allerliefste Milaatje,

 

Zo bang en schichtig als je was in die eerste maanden bij ons, zo allerliefst was je in de tijd die volgde. Je had je ontpopt tot het allerliefste poesje dat er is!

Wat hielden we toch van knuffelen samen, dat waren de heerlijkste momenten van mijn dag. We lagen dan samen in de zetel of op bed met elkaar te spelen, we konden er niet genoeg van krijgen. Honderden keren heb ik gezegd: “Wat ben je toch een lief en grappig poesje!” Je lag bij mij te rollebollen, je plofte met je lekkere lijfje tegen mij aan, opnieuw en opnieuw. Soms viel je daarbij met je lijfje op mijn hoofd. Het ene kopje na het andere kreeg ik, met warme, natte kusjes. Ik moest altijd zo lachen, ik voelde me dan helemaal ontspannen. Of je stak je rugje in de lucht en nodigde me uit om je achterkant te aaien, dicht bij je staart. Of we keken van heel dichtbij in elkaars ogen, hemels! Je oogjes waren groot en mooi, het leek alsof er mascara aan zat. Je vachtje was wit aan de kaken, zodat het leek of je altijd lachte. En ondertussen gaf je een spinconcert ten beste, vaak vlakbij mijn oor. Je was altijd zacht. Nooit of nooit heb jij jouw nageltjes bij ons gebruikt, ook niet per ongeluk, afgezien van die ene paniekaanval in het prille begin. Bij zo een knuffelsessie was ik elke keer de eerste die opstond, ik moest immers het werk hervatten. 

Je deed het al lang niet meer: veelvuldig en aanhoudend miauwen en aan de meubels krabben. Je had geleerd dat miauwen voor eten bij ons echt niet nodig was. Ik heb je met zoveel smaak zien eten! Wat hield je ook van de voerpuzzel, voor wat extra lekkers. Daarnaast hadden we je geleerd om aan de matten en krabpalen te krabben, en de meubels te sparen :)

 

Je was heel graag in de tuin, om te wandelen, speuren, ontdekken, spelen. Als ook ik in de tuin was, dan bleef je in mijn buurt. Ging ik op mijn hurken zitten, dan kwam je er steevast aan gehuppeld voor een knuffel. 

 

Ik heb er zo van genoten jou te zien slapen. Je lag in de koddigste houdingen. Helemaal plat op je buik en ook je kopje plat op de zetel. Of op je rugje met de pootjes in de lucht. Vaak heb je op het vachtje in een vouw van de zetel gelegen. Legde ik het vachtje op mijn schoot, dan sprong je erop, zalig!

 

Ik heb er zo van genoten jou van contentement met je staart in de lucht te zien rondlopen. Als je mij kwam groeten, heb je vaak je staartje geschud, je was blij me te zien, en na een schootknuffeltje ging je op zoek naar een lekker snoepje. 

 

 

Je was de hemel voor mij, liefste Milaatje. Ik was jouw fiere mamaatje en Ivan jouw goede papa. En jij was ons allerliefste poezenkindje. 

 

We zijn kapot van je wreedaardige dood en missen je enorm. Ik mis je honderd kusjes op een dag. Binnen enkele weken wordt onze katveilige afsluiting geplaatst. Te laat! Een vreselijk besef. Een kleine troost is dat je op slag dood moet zijn geweest en niet zult hebben geleden.

 

RIP liefste schat. We zullen eeuwig van je houden.

 

Immens verdrietig, en tegelijk intens dankbaar dat je in ons leven bent geweest, 

 

Je mama 

12 mei 2018


Karlito 

Karlito. Een aantal weken geleden heb ik met je kennis gemaakt en dat was van beide kanten echt een match.

Je bent met me mee naar huis gegaan en liep vanaf de eerste dag rond alsof je er altijd al was.

Met Sneezy (mijn andere poes) ging het al heel snel goed, die had zelfs haar plaatsje op mijn bed aan jou afgestaan.

Ook met Diesel mijn hulphond ging het heel goed.

Je was zo lief waardoor ik jou een nieuwe meer passende naam heb gegeven, je nieuwe naam was Lieve.

Je deed het eigenlijk heel goed, maar opeens ging je minder eten en uiteindelijk stopte je helemaal met eten.

Ik heb steeds contact gehad met het nazorgteam en ben gaan dwangvoederen.

De dierenarts is erbij gehaald en je bent opgenomen en zou aan het infuus gelegd worden, ook is er een echo gemaakt en bloed geprikt.

Ik was er helemaal van overtuigd dat je na een aantal dagen opname hersteld weer thuis zou komen.

Ik ben door de uitslag ook helemaal overvallen: je niertjes, lieve schat, waren helemaal stuk, daar hielp zelfs spoelen niet meer bij.

Je zou na een aantal dagen doodgaan, het enige wat we nog voor jou konden doen, was jou die laatste dagen besparen, dat is dus ook gebeurd. 

Het ging allemaal zo snel en ik was hier helemaal niet op voorbereid en ik had het er erg moeilijk mee, nog steeds heb ik het er moeilijk mee.

Mijn enige troost is dat we jou hier drie weken helemaal in de watten hebben kunnen leggen en we jou met liefde hebben omgeven.

Ik zit dit wenend te schrijven, maar ik schrijf dit opdat iedereen die dit leest nog even aan jou denkt.

Bedankt lieve schat dat je in mijn leven bent geweest.

Een dikke knuffel van mij en ook van Sneezy en Diesel,

 

 

 

Van je mama Loes




Steunen
info@vagebond.com
0032 (0) 495-285127 (B)

Belgie
IBAN: BE57001690189735
BIC: GEBABEBB

Nederland
IBAN: NL67INGB0007712739
BIC: INGBNL2A

t.a.v. Zwerfkat in Nood II,
Postbus 58, 3630 Maasmechelen
Belgie


© VZW Zwerfkat in Nood II. Alle teksten, foto's en videomateriaal vallen onder het copyright van VZW Zwerfkat in Nood II.
Geen van deze teksten, foto's of video's mogen zonder schriftelijke toestemming gebruikt worden door derden.
Provincie Limburg